Doctrinæ ratio in tiera religione quam optima, aeu Vetus seu Novum Testamentum spectetur.

55. Jamvero ipse totius doctrinae modus, partic. apertissimus ', partim similitudinibus, in dictis, in factis, in sacramentis, ad omnem anima: instructionem exercitationemque accommodatus, quid aliud quam rationalis disciplinæ regulam implevit ? Nam et mysteriorum expositio ad ea dirigitur, quæ apertissime dicta sunt. Et si ca tantum essent quæ facillime intelliguntur, nee studiosc quæreretur, nec suaviter i::. vcnirctur verilas. Netne si essent in Scripturis sacramenta I, et in sacramentis non essent signacula veritatis, satis cum cognitione actio conteniret. Nunc vero quoniam pietas timorc inchoatur, charitate pcrficitur ; populus timore constrictus tempore servitutis in vetcri Lege multis Sacramentis onerabatur. Hoe enim talibus utile erat ad desiderandam gratiani Dei, quæ pcr Prophetas ,citura cancbatur. Quæ ubi venit, ab ipsa Dei Sapirntia homine assumpto, a quo in libertatem vocati sumus It pauca Sacramenta saluberrima constituta sunt, quæ societatem christiani p opuli, hoc cst sub uno Deo liberæ multitudinis, continerent. Multa vcro quæ populo Hebræ, hoc est sub codcm uno Deo compceditæ multitudini imposita crant, ab actione remota sunt, in fidc atque interpretatione manserunt. Ita nunc nec servilitcr alligant, et exercent liberaliter animum.

34. Quisquis autcm idco ncgat utrumque Testamentum ab uno Dco esse posse, quia non eisdem sacramentis tenetur populus noster, quibus Judæi tenebantur vcl adhuc tenentur ; potest dicere non posse fieri ut unus paterfamilias justissimus aliud imperet cis quibus servitutem duriorcm utilem judicat, alind cis quos in filiorum gradum adoptare dignatur. Si autem præcepta vitæ movent , qnod in veteri Lege minora sunt, in Evangelio majora , et idco putatur noti ad unum Deum ulraquc pertinere ; potest qui hoc putat perturbari, si unus medicus alia per ministros suos imbecillioribus, alia pcr scipsum valentioribus præcipiat ad reparandam, vel obtinendam salutem. Ut enim ars medicinæ, cnm eadem maneat, neque ullo pacto ipsa mutetur , mutat tamcn præcepta languentibus , quia mutabilis est nostra valetudo: iia divina providentia, cum sit ipsa omnino incommutabilis, mutabili tamcn creaturæ varie subvenit, et pro diversitate morborum alias alia jubet aut vetat; ut a vitio unde mors incipit, et ab ipsa mortc, ad naturam suam ct essentiam, ca quæ deficiunt, id cst ad nihilum tendunt, reducat et firmet. I sic Mss. sei temdecim et Arn. At Bad. £r. et Lot. habent, partim apertissimis rationibus, partim simjtikutimbus., etc. * Abest vox, sacramenta, a Mss. Germanensi, Gemincticensi, et aliquot aliis non delcrioris notae. 3 Plerique MSS., homine assumpto, et in libertatem vocati sumus. ralem, moralem et rationalem. Moralem supra commemaravit, cum ait vitam Christi discij.liuam morum fuisse: hic porro, naturalem; mox in scquenci capite, rationalem.